Anlamsız Anlamlar

Yanından geçerken selamımızı almayan bir arkadaşımızı düşünelim. Eyvah! Aklında bir sürü kuruntu. Küs mü, üzgün mü, görmedi mi ve daha bir sürü şey… Cevabını bilemeyeceğin bomboş sorular. Üstelik birçok şey ihtimal dahilinde. Küstüğünü düşünebilirsin ancak seni görmemiş olabilir veya tam tersi. Bir sürü olasılık var. Eğer benim yanlış bir davranışım olmadıysa bilmediğim bir şey üzerinden ben kendimi neden yoruyorum!? Bu en basit örnekti. Eğer genişletecek olursak sokakta karşılaştığımız bir dilenciye karşı acıma duygusu da bir anlam yüklemedir. Açıkcası tüm hayatımız kocaman bir anlam yükleme üzerine kurulu. Hiçbir şeye anlam yüklemiyor olursak sanırım ağzımızdan ve aklımızdan tek kelime çıkmaması gerekir. Mutlak sıfırda ve boş… Belki o zaman hakikati biraz olsun sezebiliriz. Tabii bu kadar uç noktalarda yaşamaktan bahsetmiyorum ancak en azından diğer insanlar hakkında yargılı olmanın ne kadar boş olduğunu anlatmak istiyorum. Hiç kimseyi tamamen tanımamıza olanak yok. Etrafımızdaki insanları aklımız ile biz yaratıyoruz. İş arkadaşımızın sadece iş hayatını biliyoruz. İş hayatındaki davranışları onun gerçekten o olduğunu asla göstermez. Ev ortamında bambaşka birine dönüşebilir. Hatta eşinizi bile yüzde yüz tanıyamazsınız. Çünkü onun geçmişinin her ayrıntısını bilmiyorsunuz. Çok iyi tanıdığınızı sandığınız dostunuz bile bir sürü sonra zaman faktöründen başka bir kişiye dönüşecek. Bu sebeplerden ötürü insanlar olaylara farklı tepkiler verebilir ve bu verdiği tepkiler onun gerçekten o olduğunu asla göstermez. Yüklediğimiz anlamlar sadece bizim uydurduklarımızdır. Bu düşüncelerimden dolayı kişileri analiz etmenin pek de mümkün olacağını düşünmüyorum. Bu sebeple psikoloji gibi bilim dallarını henüz emekleme aşamasında olduğunu görüyorum. Twitter’da sıklıkla karşılaştığım bir tepki var. Egoist bir söz olsa da aslında çok doğru bir söz. Şöyle ki, biri sizi yargıladığında (neden böyle yaptın, niye onu seçtin gibi) şunu söylüyorlar. “Ben öyle uygun gördüm.” Ne kadar net. İnsanların seçimleri ve kim oldukları hakkında niye bu kadar fazla ilgiliyiz!? O, onun hayatı ve o öyle uygun görmüş. Bu dünyada hepimiz yalnızız ve kimseyi tanımıyoruz. Hepimizin kendi dünyaları var. Arada bir yollarımız kesişiyor. Hepsi bu. Fazla karmaşık cümleler kurmuş olabilirim. Daha basite indirgemek gerekiyor. Çünkü karmaşık düşünceleri pek sevmem. Hakikati basitin içinde ararım. Esasen tüm dünya algımız kocaman bir yanılsama. Gerçek ise bambaşka. Anlamlarımız aslında anlamsız. Sadece bunu anlatmaya çalıştım.